تا که روی شه بگشتی غرق خون          عرش و فرش کبریا شد واژگون

ناگهان گشتی سرادق نیلگون                  در غم مولا امیر المومنین

این زمان شد خاک بر اهل جهان          هم زمین شد غرق خون هم آسمان

هم بهشت و هم جهنم شد عذاب            در غم مولا امیر المومنین

یک طرف گریان و نالان آسمان              آن طرف شد سوگواران کهکشان

ماه و خورشید و فلک شیون کنان             در غم مولا امیر المومنین

خاک غم ریزند به سر افلاکیان                 آتش افتاده به جان خاکیان

شد تمام انس و جان زاری کنان               در غم مولا امیر المومنین

--------------------

امشب شبی است که جن و ملک گریه میکنند      ارض و سما برای علی ناله می کنند

ای وای من امیر جهان می رود به عرش                ما را در این سرای غم آواره میکنند

 ای وای من کسی که زمین بود فرش او               هم آسمان و عرش برین بود عرش او

امشب شهید عشق خداوند اعظم است            آنکس که بود کل جهان عرش و فرش او

 ای وای من زمین و زمان زار میزنند                     سیلاب خون ز دیده چو رگبار میزنند

در هفت آسمان شرر و سوز و آتش است              قدوسیان چو ناله بسیار میزنند

                                       ( محسن سمرقندی )