وقتی رفتیم سربازی اونهایی که قبل از ما اومده و رفته بودند روی در و دیوار پادگان این جمله رو نوشته بودند :

« چون می گذرد غمی نیست » 

ما هم این شعار رو کرده بودیم ورد زبونمون و خودمون رو باهاش سرگرم می کردیم .

اما بعضی از بچه ها هم جملاتی هم ردیف یا بر علیه این جمله درست کرده بودند .

مثلا : " تا بگذرد هم چیز کمی نیست "   یا    " وقتی که گذشت دیگر از ما خبری نیست "

 

خلاصه هر چی که بود گذشت و آخرش فهمیدیم اینکه تا بگذرد چیز کمی نیست حرف درستیه ولی واقعیت اینه که وقتی که گذشت دیگر از ما خبری نیست . پس تو این مدتی که میگذرد و چیز کمی هم نیست باید تلاش کرد که بدون غم و با خوشی بگذرد .

چون اگه با غم و اندوه بگذرد هنوز نگذشته دیگر از ما خبری نیست و لازم نیست که حتی بگذرد .

و دیگر اینکه بعدا که گذشت و از ما خبری نیست بالاخره خاطره ای در ذهن یکی هست که از ما به خوبی یاد کند یا بدی .

پس : چون می گذرد غمی نیست اما چه بگذرد چه نگذرد باید تلاش کنیم که هرگز غمی نباشد .